W jaki sposób efektywnie korzystać z c.o.

W jaki sposób efektywnie korzystać z centralnego ogrzewania?

Do najczęstszych i najbardziej kosztownych błędów popełnianych przez mieszkańców należą: zasłanianie grzejników meblami i zasłonami; przegrzewanie mieszkania; nadmierne i nieumiejętne wietrzenie.

Jeżeli korzystamy z ciepła w powyższy sposób, to zazwyczaj przykrą niespodzianką jest rachunek za rozliczenie okresu grzewczego. Tymczasem, aby ograniczyć zużycie energii i zatrzymać w mieszkaniu ciepło wystarczy przestrzegać poniższych reguł:

  1. Utrzymywać odpowiednią temperaturę. Optymalna temperatura to 20-21°C. Gdy na zewnątrz temperatura oscyluje koło 0°C, a w mieszkaniu jest 23°C, to przez ściany na zewnątrz „ucieka” o 15% ciepła więcej, niż wtedy, gdy w mieszkaniu jest ok. 20°C. Obniżenie temperatury tylko o
    1 °C daje zatem aż 10% oszczędności w ogrzewaniu!
  2. Temperatura oczywiście nie może być zbyt niska, bo wpływa to źle na kondycję budynku, prowadząc do jego zagrzybiania – dlatego minimalna temperatura to 17-18°C.  
  3. Zasłaniać okna – zwłaszcza po zmierzchu i zimą, najlepiej grubymi, ale krótkimi zasłonami. Zbyt długie zasłony zasłaniają kaloryfer, który jest pod oknem i zaburzają rozchodzenie się ciepła.
  4. Wietrzyć krótko i intensywnie — zakręcić głowice na grzejnikach i otworzyć całkowicie okno na 5-10 min. Dzięki temu następuje wymiana powietrza, a meble i ściany nie schładzają się nadmiernie. Po wietrzeniu można ponownie odkręcić zawory termostatyczne.

Toaleta to nie śmietnik!

 

Czego nie należy wrzucać do toalety?

Właściwa temperatura wody

Jaka powinna być właściwa temperatura ciepłej wody dla użytkowników lokali w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej „Karwiny”?

Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w obowiązujących przepisach prawnych.

Zgodnie z treścią §28 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych z dnia 16 sierpnia 1999 r. (Dz.U. Nr 74, poz. 836), instalacja ciepłej wody użytkowej powinna - w okresie jej użytkowania - zapewniać możliwość dostarczania wody o temperaturze określonej odrębnymi przepisami, do punktów czerpalnych, zgodnie z warunkami jej użytkowania założonymi w projekcie.

W związku z tym, jeżeli projekt instalacji, według którego instalacja była wybudowana, został sporządzony przed dniem 16.12.2002 r., to właściwym do określenia temperatury wody dostarczanej do budynku jest Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 1994 r. (Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46), które w § 120 ust. 1 wskazywało, iż instalacja ciepłej wody użytkowej powinna zapewniać uzyskanie w punktach czerpania wody temperatury co najmniej 45°C, lecz nie wyższej niż 55°C.

Z kolei dla budynków zaprojektowanych i powstałych po dniu 16.12.2002 r., kwestię właściwej temperatury ciepłej wody użytkowej reguluje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. 2015 poz. 1422), zgodnie z którym instalacja wodociągowa ciepłej wody powinna umożliwiać uzyskanie w punktach czerpalnych wody o temperaturze nie niższej niż 55°C i nie wyższej niż 60°C.

(Treść powyższej informacji została opracowana na podstawie opinii prawnej z dnia 16.05.2019 r., sporządzonej na potrzeby Spółdzielni przez kancelarię prawną.)

Wentylacja - zasada działania

Warunkiem koniecznym zapewnienia prawidłowego działania wentylacji jest właściwe rozwiązanie doprowadzenia powietrza zewnętrznego do pomieszczeń. Tradycyjnie przyjmowane jest doprowadzenie powietrza zewnętrznego przez okna ze skrzydłem uchylno–rozwieralnym. Zmiany w sposobie wprowadzania oszczędności związanych z ogrzewaniem spowodowały znaczne ograniczenie wietrzenia mieszkań przez otwieranie okien.

W konsekwencji: bez drogi napływu, świeże powietrze nie dostaje się do mieszkania nawet wtedy gdy znajdują się kratki zamontowane na przewodach wentylacyjnych w kuchni i łazience co powoduje, że:

  • jakość powietrza szybko pogarsza się ze wzrostem wydzielanego dwutlenku węgla,
  • niepożądane zapachy: zarówno oddychanie, pocenie się jak i czynniki związane z gotowaniem, myciem i toaletą szybko zanieczyszczają powietrze wpływając na znaczne poczucie dyskomfortu i zmęczenie użytkownika lokalu,
  • nadmiar wilgoci w powietrzu kondensuje się stwarzając niebezpieczne zawilgocenie ścian i okien a nawet występowanie grzybów pleśniowych w najzimniejszych częściach mieszkania (tzw. mostkach termicznych).

Jedynym sposobem prawidłowej pracy instalacji wentylacyjnej jest zapewnienie doprowadzenia powietrza zewnętrznego do pomieszczeń. W przypadku szczelnych okien i braku urządzeń służących do tego celu (nawiewniki nadszybowe) należy okresowo lub na stałe rozszczelniać okna skrzydłem uchylno–rozwieralnym. Zalecany jest montaż nawiewników higrosterowanych – nawet przy szczelnie zamkniętych oknach uzyskamy odpowiedni nawiew świeżego powietrza do mieszkania. Nawiewniki nie wychładzają pomieszczeń dzięki automatycznej reakcji na warunki wewnątrz mieszkania. Należy zapewnić też drogę przepływu powietrza wewnątrz mieszkania pozostawiając szczeliny pomiędzy drzwiami wewnętrznymi a podłogą.

Pamiętajmy, że tylko tyle powietrza wydostanie się z mieszkania, ile wcześniej do niego wpuścimy.